"เฮ้อ"......"เฮ้อ" -*-

"เป็นอะไรหายใจทิ้งซะขนาดนั้น" พ่อถามเรา  "เรื่องมันแยะนักเหรอไงหืมม......"

"เปล่า ก็มีหลายเรื่องให้คิด" เราตอบ "ขวดนี้อร่อยไหม" เราถาม...ตามองดูน้ำสีอำพันในมือพ่อ

"อืม.... ชีวาส18 ปี..นุ่ม..ออนเดอะรอคอร่อย..เอาสิชิมดู".พ่อพูดพลางรินออนเดอะรอคให้เรา

"อืมม..ก็ดีนะพ่อ" เราดื่มรวดเดียวหมด

"เฮ้ย....อย่ากินเป็นเหล้ายาดองซีวะของมันแพง(- -!)ของแบบนี้อย่าใจร้อนต้องค่อยๆดมก่อนแล้วลองชิมดูนิดๆกินแบบละเลียดลิ้มรสให้เต็มที่ในแต่ละอึก"

"ง่า...แค่กินเหล้า" เราค้านไป "ต้องขนาดนั้นเลยเหรอ"

"เฮอะ! ก็แกมันเป็นซะแบบนี้ เด็กสมัยนี้นี่มันใจร้อน ใม่รู้จักใส่ใจรายละเอียดซะเลย  แกลองช้าลงอีกนิดซีวะ  บางอย่างก็ใจเย็นๆใส่ใจรายละเอียดเล็กๆน้อยๆบ้าง ทำอะไรเป็นสเตปทีละขั้นตอน ที่สำคัญต้องรู้จักรอซะบ้าง" พ่อพูดกะเราพลางมองขวดเหล้าไป

"เป็นไงรสชาติดีไหม"พ่อถามเรา

"ก็ดีมั้ง" เราไม่รู้จะตอบไงก็มันก็เหล้าอะ

"แค่ดีเหรอ ก็กินแบบรีบๆไม่ทันให้ลิ้นรับรสเต็มที่จะรู้เหรอว่าดีไหม"....."เหล้าเนี่ยแกต้องรอตั้ง18 ปีถึงจะได้กิน  ถ้าแกอยากได้เหล้ารสชาติดีๆแกต้องต้องรู้จักรอเวลา  คนทำเค้าต้องดูแลใส่ใจรายละเอียดกว่าจะได้มา"

"อืม....รสชาติดีนุ่ม" เราบอกพ่อหลังจากชิมครั้งที่สองตามแบบพ่อ "แพงไหม"เราถาม

"แพง" พ่อตอบ"ซื้อมาทำไม"เราถามกลับไป

"อืม...นั่นสิบรรยากาศดี" เราเห็นด้วยกับพ่อ

"อืมใช่....ชนแก้วกันหน่อยซิพ่อ"

........................................................................................................................................................................................

นั่นสินะสงสัยคงต้องลองช้าลงอีกนิดซะแล้ว

ปอลอ.หลังจากละเลียดกันไปเกือบค่อนขวดผลลัพพ์คือ...อ้วกกกกกกกกกกกกกก 5555